POPEŁNIAJ BŁĘDY I WYCIĄGAJ Z NICH WNIOSKI – PRZEZ PORAŻKI DO SUKCESU

Anthony Robbins w swojej książce „Obudź w sobie olbrzyma…i miej wpływ na całe swoje życie-od zaraz!” napisał:

„Pamiętaj, że w życiu nie ma klęsk. Są tylko rezultaty. Jeśli nie osiągnąłeś pożądanych rezultatów, wyciągnij wnioski z przebytych doświadczeń po to, aby w przyszłości mieć jakiś punkt odniesienia do podejmowania kolejnych, lepszych decyzji”.

Żyjemy w czasach, w których każdy oczekuje od nas sukcesu. Nieważne w jakiej sferze życia. Ponoszenie porażek odbierane jest jako „passe”, a ludzie którym się one przytrafiają, często postrzegani są jako nieudacznicy. Wszystko zaczyna się na etapie szkolnym. Uczniowie mierzeni są jedną miarą, wskaźnikami stworzonymi dla ogółu i każde odchylenie oznacza, że nie potrafią sięgnąć do sukcesu.

Od pewnego czasu zauważamy, że nasi uczniowie kiepsko radzą sobie z porażką. Nie potrafią opanować emocji, które pojawiają się w trudnych dla nich sytuacjach. Naszym celem jest zmiana sposobu myślenia i uświadomienie sobie i naszym wychowankom, że dochodzenie do sukcesu opiera się na radzeniu sobie z kolejnymi porażkami. Stare przysłowie mówi, że „nie błądzi tylko ten, kto nic nie robi” – warto o nim pamiętać i zacząć drogę do przekuwania swoich porażek w sukcesy.

Aby zacząć uczyć się na błędach musimy zmienić swój tok myślenia. To, co niezwykle trudne – musimy zauważyć swój błąd – swoją porażkę i przyznać się do niej. Kolejny etap będzie równie trudny – radzenie sobie z negatywnymi emocjami, które szargają nami po porażce.

Jeśli uporamy się z emocjami musimy wyciągnąć wnioski z popełnionego błędu w celu unikania jego popełnienie w przyszłości. Kolejny etap to informacja zwrotna i …działanie od nowa 😊

Katarzyna Skolimowska, Marzena Kud „Wychowanie do osobistego rozwoju”

My – dorośli musimy oduczyć się wytykania błędów. Czy sami ich nie popełniamy? Nie bądźmy też nieomylnymi bogami i wyroczniami. Jeśli będziemy młodych ludzi ciągle blokować, podcinać im skrzydła, to zamkniemy ich otwartość na zmianę i kreatywność, w przyszłości spotkamy wychowanych przez nas wiecznie krytykujących i oceniających dorosłych. Niektórzy z nich (ci świadomi naszych przewinień) zaśpiewają nam niczym Kortez: „Hej Wy, czy jeszcze pamiętacie?” „nie dmuchali w moje żagle” „wróżyli mi, że skończę marnie” i z pewnością, niczym wokalista, nie nabiorą pewności siebie na dorosłej drodze „Jak wtedy stoję przy tablicy i nie jestem pewien cały czas”.

Zmieńmy sposób myślenia – porażka, niekoniecznie cudza, powoduje, że zdobywamy doświadczenie. Rodzice i szkoła powinni uczyć ciekawości, pobudzać do twórczego myślenia i wyciągania z popełnianych błędów wniosków, a nie zajmować się krytykowaniem i ocenianiem. W przyjaznej atmosferze łatwiej uczyć się nawet na własnych porażkach. Mistrzynią kreatywnego obracania porażek jest świnka Ormie. Często pokazuję ją moim uczniom, gdy mówimy o nie poddawaniu się.

Porażki były, są i będą, i trzeba je zaakceptować. Im szybciej nauczymy się ich przekuwania w sukces, tym lepiej będzie nam się żyło, a co za tym idzie – będziemy bliżej sukcesu. Wyciągajmy wnioski i kontynuujmy swoje działania. Zawsze mamy możliwość poprawienia czegoś, podniesienia się i próbowania dalej. Stanie się to sposobem na całe życie, a także na postrzeganie siebie, innych ludzi i całego świata. Idąc tym tropem przestaniemy krytykować i osądzać ludzi, staniemy się życzliwi i empatyczni. To wielka lekcja, podczas której Twoje porażki staną się Twoją drabiną do sukcesu.

Magdalena Krajewska – nauczycielka, wychowawca, polonistka, trenerka, członkini grupy Poloniści z pasją, współzałożycielka bloga Lekcje szyte na miarę, mama nastolatki, ma głowę pełną pomysłów, z których każdy znajduje sposób na realizację.

Jeden komentarz Dodaj własny

  1. Agnieszka pisze:

    Świetny wpis, bardzo ważny temat! Też niedawno o tym pisałam. Uważam, że trzeba jak najczęściej powtarzać ludziom, że mają prawo do błędów. Że, jakkolwiek współczesny świat kreuje rzeczywistość, w którym trzeba być NAJ, to jestem tylko człowiekiem i nie ma takiej opcji, żeby mieć same sukcesy. Trzeba mieć odwagę próbować wciąż na nowo.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s